Een dal van diepe duisternis

op .

Nee Heer, we kunnen het niet zonder Herder.
Het dal is diep, waardoor we moeten gaan.
We zijn op doorreis en we willen verder,
Maar uit het niets viel ons een vijand aan.
Er is een klein, onzichtbaar, duivels wezen,
dat onrust zaait, en vele levens eist.
Maar toch zegt U: we hoeven niet te vrezen,
omdat U bij ons bent en met ons reist.

En Uw beloften zult U nooit beschamen,
U blijft getrouw Heer, dwars door alles heen.
Gescheiden van elkaar, maar toch tezamen.
Verbonden door Uw geest, blijven we één!
Uw liefdewerk gaat door in Woord en daden.
In zoveel goedheid, in elk lief gebaar,
We danken u o Heer, voor Uw genade,
En Breng ons, als het mag, weer bij elkaar.

De hele wereld is in deze dagen,
vervult met zorg, waar kunnen we nog heen?
Waar kunnen we nog hulp en bijstand vragen?
Waar vinden we nog rust? Bij U alleen!
Zend ons Uw Licht en laat ons niet verdwalen.
Geef dat er niemand in het duister tast.
Blijf bij ons Heer, juist in die diepe dalen.
Reik ons Uw hand en houd ons stevig vast.

Er zijn zoveel geliefden weg genomen,
er was niet eens voor elk een eigen graf.
Heer, help de naasten om tot U te komen,
Wil hen vertroosten met Uw stok en staf.
Wil ons weer leren Heer, om op te bouwen,
Wat door een vijand werd tenietgedaan.
Geef ons de moed, om in geloofsvertrouwen
die nieuwe weg opnieuw met U te gaan.

Alie Gort

Terug naar Gedichten