Ja, het werd stil Heer, toen U riep:" Het is volbracht." AliGort
U hebt de strijd volstreden met Uw laatste kracht.
Onze verlossing was Uw enige verlangen,
en daarom werd U, die nooit zondigde,
gehangen aan een ruw houten kruis, U ging tot in de dood,
voor ónze zonden, Heer, wat is Uw liefde groot!
Breng dit ons dan toch steeds opnieuw weer in gedachten.
Dan zullen we nooit tevergeefs Uw hulp verwachten.

Want Heer, het is soms meer dan donker om ons heen.
En niemand, die ons daaruit redden kan, dan U alleen!
U hebt U zelf gegeven Heer, om dicht bij ons te wezen.
U hebt gezegd: "Ik zal er zijn en je hoeft niets te vrezen."
U had de macht om uit de dood weer op te staan
en met een Heer, die lééft, mogen wij verder gaan.
Al het verdriet, de pijn en zorgen in ons leven,
mogen we nu in Uw doorboorde handen geven.

Gelovend, dat U heel ons aardse leven leidt,
vertrouwend op Uw liefde, macht en majesteit,
richten we ons op U, om dicht bij U te schuilen,
en in Uw liefdevolle armen uit te huilen.
Ja Heer, misschien worden we dan van binnen stil.
We weten, dat er niets gebeurt, zonder Uw wil.
Als we zo dicht bij U, Uw rust mogen ervaren,
komt ook, ons vaak zo angstig hart weer tot bedaren!

Alie Gort.