Jaargang 29 nr. 284 november 2017thniemeijer

History

Hard gewerkt en niets gevangen... (Lucas 5 vs. 5)

In de geschiedenis uit Lucas 5 lezen we dat de Here Jezus aan het meer van Tiberias een grote schare vanuit Gods Woord onderwees. Aan de oever lagen twee schepen, leeg en werkeloos. Na een lange nacht vissen, zonder iets te vangen, waren de vissers moedeloos aan land gekomen en hadden hun schepen verlaten. Terwijl de Here Jezus de schare onderwees, waren zij druk bezig hun netten te spoelen. Misschien vingen zij wat flarden op van de woorden die Here Jezus sprak, maar hun aandacht was met name gericht op hun netten. Misschien zouden ze de volgende nacht meer succes hebben?

Zonder aankondiging ziet Petrus de Here Jezus, die hij in Jeruzalem tijdens het Paasfeest eerder ontmoet had, in zijn schip staan omdat de schare Hem steeds verder naar het water verdrongen had. Hij vroeg hem een stukje het water op te varen, zodat Hij vanaf het water de schare verder kon onderwijzen. Zo kreeg het, op dat moment, nutteloze schip van Petrus een andere bestemming, waarmee mensen voor de Here God gevangen werden!

Petrus kon nu niet meer bezig zijn met het spoelen van de netten en zo afgeleid worden. Zijn aandacht werd vanaf dat moment helemaal gericht op Jezus en de woorden die Hij sprak. Later zei Petrus hierover: "tot wie zullen wij heengaan, Gij hebt woorden van eeuwig leven" (Johannes 6 vs. 68).

We weten niet hoelang de Here Jezus zijn schip als 'preekstoel' gebruikt heeft, maar we lezen dat Hij ophield met spreken en aan Petrus vroeg naar dieper water te varen om de netten nog een keer uit te zetten.

We kunnen de verbazing van Petrus begrijpen. Toen, en ook nu, werd op het meer uitsluitend 's nachts gevist. Nog steeds zie je 's avonds de bootjes met lampen er op gemonteerd het meer van Tiberias op varen om vis te vangen. Ze hadden de hele lange nacht gevist en niets gevangen, zou het dan nu wel lukken? Petrus was echter zo onder de indruk van de Here Jezus dat alle tegenargumenten verdwenen. Zijn reactie is dan ook wel heel bijzonder:

Allereerst begint zijn antwoord met: 'Meester', waarmee Petrus Hem de naam 'Adonai', 'Kurios' of 'Rabbi' geeft. Hiermee geeft Petrus zelf aan, een discipel van de Here Jezus te willen zijn. En als discipel van de Here Jezus zul je jezelf moeten verloochenen. Dat doet Petrus dan ook in deze geschiedenis en is bereid om tegen zijn eigen mening dat te doen, wat de Here Jezus van hem vraagt.

Ten tweede is Petrus eerlijk over de voorafgaande nacht. Hij had niets gevangen en deze mislukking verborg hij niet voor de Here Jezus. Wat is het belangrijk om ons leven niet beter voor te doen dan het is. Hij beleed eerlijk zijn mislukking met de woorden: 'hard gewerkt en niets gevangen'. Misschien geldt dit ook voor ons leven en hebben ook wij ons

uitgesloofd, maar zo weinig bereikt! Misschien is het allemaal op niets uitgelopen. Belijd het aan de Here Jezus, pas dan opent Hij nieuwe mogelijkheden voor ons!

Ten derde neemt Petrus zijn besluit dat begint met de woorden: "Op uw Woord"! Omdat U het zegt, niet omdat het voor de hand lag. In het geloof op Gods Woord zette Petrus, en waarschijnlijk ook zijn broer Andreas, de netten die hij net gespoeld had, uit. Aan de werken die uit het geloof gedaan worden, verbindt Hij zijn zegen.

Hoe zit het met ons? Zijn wij ook wel eens teleurgesteld omdat we zo hard en lang gewerkt hebben met zo weinig resultaat? Met welk werk zijn we dan bezig? Werk dat we uit routine doen of omdat het nu eenmaal moet? Of zijn we bezig met het werk dat we voor God doen? Hij wil onze werk maar al te graag zegenen. Zijn we bereid om als een discipel van Hem ons werk te doen? Verlangen we ernaar om voor Hem eerlijk te zijn en onze onmacht te tonen? Willen wij in het geloof doen, wat Hij van ons vraagt? Dan zal Hij ook onze netten vullen en het werk van onze handen zegenen.