Stukje Rick bezoek Bart en Marthe

Voor mijn werk kom ik nog wel eens in het buitenland. Zo mocht ik afgelopen juni naar Kaapstad, in Zuid-Afrika. Aangezien Bart en Marthe op nog geen twee uur rijden van Kaapstad zijn neergestreken, greep ik de kans aan om het nuttige met het aangename te verenigen, en toog ik met mijn huurautootje de bergen in, op weg naar de FCE campus in Wolsely, om Bart en Marthe te ontmoeten.

Waar Nederland de zomer van de eeuw beleefde, was in Zuid-Afrika na jaren van droogte eindelijk een stevige winter met regen en zelfs sneeuw aangebroken. Overdag 15 graden; ‘s nachts rond het vriespunt; binnenshuis er tussenin, want verwarming en isolatie is er niet.

Daar had ik me niet op voorbereid. Met een zomerjasje als warmste kledingstuk viel ik flink uit de toon tussen de FCE cursisten en staf, die zelfs binnen mutsen op en dikke sjaals om hadden om warm te blijven. Door de droogte mag je niet te lang warm douchen, dus rooibosthee en goede gesprekken waren mijn beste medicijn tegen de kou. Gelukkig leek het Bart en zelfs de hoogzwangere Marthe niet te deren, en waren zowel goede gesprekken als thee in overvloed aanwezig.

Het was goed om Bart en Marthe te ontmoeten. Ze lijken hun draai gevonden te hebben op FCE, ook al hebben ze slechts één kamer voor zichzelf en mist Bart de Drakensbergen nog af en toe. Gelukkig is er wel een gemeenschappelijke eetzaal en een recreatieruimte, en ook bij het directeursechtpaar - waar zowel Bart als Marthe vloeiend Afrikaans mee spreken - zijn ze altijd welkom voor een theologische discussie. Of gewoon om (het WK) voetbal te kijken.

Bart en Marthe waren druk met een groep docenten, die van scholen uit het hele land naar FCE gekomen waren. Diepgaande een-op-een mentorgesprekken, groepslessen en opdrachten hadden als doel de leraren te sterken in hun persoonlijk geloof en hen toe te rusten voor hun geestelijke zorgtaken richting hun scholieren. Voor vervolgcursussen gaan Bart en Marthe heel de regio door, om ook ter plaatse de mensen te bemoedigen in het geloof en op te bouwen in discipelschap.

Uit alles blijkt dat Bart en Marthe een passie voor Jezus en voor mensen hebben. Ook de thuisgemeente(n) in Nederland staat prominent op hun gebedskaart die aan de muur hangt. Ik kan u na mijn bezoek dan ook alleen maar aanmoedigen te blijven bidden voor dit jonge stel, voor het waardevolle werk dat ze voor God mogen doen in Zuidelijk Afrika, en zeker ook voor de gezinsuitbreiding. Ze zullen er zelf nooit om vragen, maar uw giften aan hen worden gewaardeerd en zeker goed besteed. Mocht u nog wat kunnen missen, denk dan aan deze lieve broeder en zuster in Zuid-Afrika.

BartMarthe-2

Dit keer geschreven door Paul en Mieke, op bezoek in Zuid Afrika.

Beste broeders en zusters,
Onze eerste reis als grootouders voert, uiteraard, naar Wolseley in Zuid Afrika. Wat heerlijk om de kleine Lukas, na veel  foto’s en video’s te hebben gezien, voor het eerst in onze armen te sluiten! En natuurlijk ook om Bart en Marthe weer te zien. De afgelopen week waren ze in vol bedrijf in een FCE cursus met deelnemers uit o.a. Nederland, Australië en uiteraard Zuid Afrika. Mooi om samen met de cursisten te eten en zo een beter beeld te krijgen van de deelnemers en wat de cursus betekent in hun leven. Inmiddels (18/11) is de cursus afgelopen en zien we uit naar een paar dagen aan de Atlantische kust, voor ons een vakantie in de vakantie. Voor Lukas de eerste vakantie van z’n leven! 26 november zijn we D.V. weer terug in het koude Nederland (het is hier rond de 30°C).

Het verdere programma van Bart en Marthe:
In december bezoek van Marthe's zus, Eva, met haar tante. In januari gaat Bart een week naar Zambia voor een belangrijke bijeenkomst van FCE staf i.v.m. de toenemende onzekerheden zoals de bouw van een dam bij Koti ni Eden. Daarna starten de cursussen in Wolseley weer.

Wilt u bidden voor:
- De toekomst van FCE, dat de Heer nieuwe deuren opent
waardoor het opbouwwerk verder kan groeien.
- Voor de geplande cursussen in 2019, dat alle deelnemers
geestelijk zullen groeien en dit zichtbaar zal zijn in hun omgeving.

Wilt u danken voor:

- De toegewijde staf van FCE.
- Het jonge gezin met Lukas, die druk bezig is alle indrukken om
zich heen te op te nemen.
- De geweldige tijd die we hier mochten hebben.

 

 

Hartelijke groet, Paul en Mieke

 

Meer informatie over Bart & Marthe >>  via deze link

 

 

Laatst vroeg iemand: wat is dat nou, TFC? Die letters staan voor de Thuisfrontcommissie. Bart en Marthe worden al vanaf het begin van hun zendingswerk in Zuid Afrika ondersteund door de TFC.

We bidden met hen en voor hen, we denken met hen mee als er bepaalde stappen gedaan moeten worden.

De inkomsten (giften en collectes) worden beheerd door de penningmeester. Zij zorgt dat verzekeringen en AOW-premie worden gereserveerd en betaald en voor andere vaste lasten. Elke maand maakt ze geld over voor levensonderhoud. En Bart en Marthe zijn zeer zuinig!

Als de inkomsten te weinig zijn of terug lopen, onderneemt de TFC, in samenspraak met Bart en Marthe, allerlei sponsoracties.

De TFC komt met voorstellen voor de invulling van de verlofperiodes, zodat er voldoende tijd voor rust overblijft! En voor een tijdelijke huisvesting tijdens het verlof. En voor vervoer.

Er wordt een protocol gemaakt over wat te doen bij ernstige calamiteiten in het zendingsland.

Kortom: een zeer actieve TFC, die samen met de TFC in Haulerwijk (de thuisgemeente van Marthe) veel werk verricht. We voelen ons nauw betrokken bij het mooie zendingswerk in Zuid Afrika. En ook bij de gemeente in Haulerwijk, het is een zegen om met elkaar te mogen samenwerken.

TFC-Enschede bestaat uit: Gerrit Beking (vz), Dinette Vredeveld, Natalja Klavers (penningmeester), Paul van Dijk, Mari Berens.

Bericht uit Brazilie....

 

En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven, opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven, dat U Mij gezonden hebt.

En Ik heb hun Uw Naam bekend gemaakt, en zal die bekend maken; opdat de liefde, waarmede U Mij hebt liefgehad, in hen is, en Ik in hen. Johannes 17:20, 21 en 26.

Geliefde broeders en zusters in Christus!

Met deze tekstwoorden, die deel uitmaken van het voorbeden-gebed van Jezus, willen wij jullie begroeten. Deze teksten zijn gebruikt als basis voor de Conferentie van dit jaar, die werd gehouden met de gemeenten van de Braziliaanse Christelijke Missie in het weekend van 2 t/m 4 maart. Er waren vele broeders en zusters uit de steden Vila Bela, Comodoro, Cuiabá, Pimenteiras en ook enkele Indiaanse

broeders en zusters bijeen gekomen in Vilhena.                                         In totaal waren er meer dan 300 mensen tijdens de Conferentie aanwezig waarin de bediening van het Woord des Heren 's morgens en ’s avonds werd gehouden. God zij daarvoor gedankt en geprezen!

Het thema van de Conferentie was: “WIJ ZIJN ÉÉN!”

Dit is inderdaad de grote uitdaging van de gemeente en we weten dat het zelfs het gebed van Jezus is voor vandaag. We moeten de Heilige Geest in ons laten werken door de liefde die al in ons hart is uitgestort door het offer van het Kruis, zoals Hij het gebed in vers 26 beëindigt. We hebben een missie als gemeente namelijk om de liefde van God aan mensen bekend te maken, zodat de Heilige Geest hen overtuigt en hen met ons verenigt in Christus Jezus.

Het waren met name voor mij en ons extra prachtige dagen. Want we konden bijna alle familieleden die in Brazilië wonen begroeten. Gustav kwam uit Cuiabá met zijn gezin (meer dan 730 km afstand), André kwam ook met een deel van zijn familie en Gildázia is ook meegekomen met twee van haar kleinkinderen vanuit Vila Bela (400 km afstand). En natuurlijk was mijn moeder Janny hier ook! Mijn zus

Elizabeth kon niet komen, hoewel ze wel graag had willen komen.                    

Wij –Tereza en Edgard- misten wel onze kinderen Debora en Matheus, Daniel en Juliana en de jongste Karine. Karine is voor haar studie naar Uberlândia gegaan (bijna 2.000 km afstand) en is bij haar zus Debora en Matheus gaan wonen. Daniel, die vorig jaar met Juliana trouwde, is verhuisd en brengt een seizoen door in Ierland, waar ze een culturele uitwisseling doen.

Vorige maand namen we een team van de Vilhena-gemeente mee naar één van de Nambiqwara-stammen, waar we een hele dag feest hadden voor de dorpskinderen. 65 kinderen en pre-adolescenten namen deel. Het evenement omvatte bedieningen van Bijbelse verhalen, grappen, dynamiek en de distributie van geschenken en speelgoed aan hen. Het team bereidde ook een lunch voor de hele stam voor, inclusief de volwassenen, omdat het deel uitmaakt van de nambiqwara-cultuur: wie eten heeft, deelt met iedereen. Aan het eind van de middag deelden we het nieuwe testament uit, gedrukt door de Gideons. Een week later ontving ik een bericht van een van de vaders van dat dorp met de foto van hun 3 kinderen (7, 9 en 11 jaar oud) die het Nieuwe Testament vasthielden en hij schreef : ”...mijn 3 kinderen leren de woorden van de Heer Jezus Christus kennen, zij zullen in Jezus geloven." Dit is geweldig bemoedigend.

Daarom, geliefde broeders en zusters in Christus, staan wij stevig gesterkt – mede door uw gebeden en steun - voor het werk van de Heer in deze regio, vooral onder de minderbedeelden. We willen dit korte verslag afsluiten met de tekst die geschreven staat in Efeze 4:1 t/m 7 :“Zo roep ik, de gevangene in de Heere, u op tot een wandel die de roeping, waarmee u geroepen bent, waardig is, in alle nederigheid en zachtmoedigheid, met geduld, door elkaar in liefde te verdragen, en u te beijveren om de éénheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede: één lichaam en één Geest, zoals u ook geroepen bent tot één hoop van uw roeping, één Heere, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, Die boven allen, en door allen, en in u allen is. Maar aan ieder van ons is de genade gegeven, naar de maat van de gave van Christus.”

In Hem verbonden, Edgard en Tereza Bringsken.